Zet het in je agenda: datadag met ALV op 14 mei!

Op zaterdag 14 mei houden wij een Datadag, met onder andere europarlementariër (en mede-oprichter van de Datavakbond) Paul Tang als spreker! Diverse data-experts vertellen over hun professionele omgang met data, we presenteren nieuwe projecten, en in de Algemene Ledenvergadering discussiëren we over het jaarplan, jaarverslag en nieuwe bestuursleden. Op deze pagina lees je alles over deze dag en kun je je aanmelden. Zorg dat je erbij bent!

Datageletterdheid

Door Caroline Williams, lid van de Werkgroep Inhoud

Mensen vragen me vaak waarom we datavaardigheden aanleren in plaats van programmeren of andere IT-disciplines. Om hun vraag te beantwoorden, gebruik ik de vergelijking van datageletterdheid met een zwemdiploma. Dit is een handig voorbeeld voor een land dat bijna helemaal onder de zeespiegel ligt! Datavaardigheden bouwen voort op wat iemand al weet en stellen hen in staat hun datakennis toe te passen op hun werk. Data bestaat in elke branche. Net als een zwemdiploma is het een aanvulling op wat je kunt doen. Kunnen zwemmen vervangt je vermogen om te lopen niet. Het betekent dat je beide kunt doen en dat je ze kunt combineren zoals jij dat wilt.

De ontoegankelijkheid van statistiek
De wereld van data wordt vaak gezien als mysterieus, ingewikkeld en objectief. Als we zien dat mensen data gebruiken, denken we vaak dat ze een speciale intelligentie hebben en dat ze meer weten dan wijzelf. Sommige mensen zijn ervan overtuigd dat als iets op data gebaseerd is, het waar moet zijn. Dan voelt het soms ongemakkelijk om kritische vragen te stellen, om bij het verhaal achter de gegevens te komen. Om vast te kunnen stellen of de conclusies die worden getrokken echt kloppen. In werkelijkheid is data niet zo mysterieus of ingewikkeld.

Data, of gegevens, zijn op het meest basale niveau niet meer dan kleine stukjes informatie. Veel stukjes gegevens die bij elkaar worden gebracht, noemen we een dataset. Wanneer we het antwoord op een datagerelateerde vraag willen weten, verkennen we datasets en zoeken we naar patronen die we kunnen analyseren en visualiseren tot een meer oogvriendelijk formaat. Dit klinkt vrij gemakkelijk om te begrijpen, toch?

Een divers perspectief op data
Waarom gaat het zo vaak mis met data? Voornamelijk door menselijke factoren en menselijke beslissingen. Bijvoorbeeld als we niet de juiste vragen stellen en niet alle gegevens hebben. In plaats daarvan baseren we onze vragen op de gegevens die we wel hebben. Dit is een beetje alsof je fiets een lekke band heeft. Omdat je een winkel hebt die gespecialiseerd is in fietskettingen, ga je op zoek naar een setje waarmee je fietskettingen kan repareren. Dat is wat je op voorraad hebt. Het maakt niet uit hoeveel fietskettingen je vervangt, het zal je lekke band niet repareren. Hetzelfde met data. Stel je niet de juiste vragen en gebruik je geen relevante data, dan loop je tegen problemen aan.

Wat ook belangrijk is, is de achtergrond van de mensen die met data werken. Als iedereen die naar de dataset kijkt dezelfde achtergrond, geslacht, etnische identiteit en dergelijke heeft, dan mis je wat de gegevens mogelijk laten zien en verval je in plaats daarvan in groepsdenken. Als niemand in het datateam een ander perspectief kan bieden, kan de uitkomst van een analyse zelfs gevaarlijk zijn- zoals bij het programmeren van programma’s die zijn gemaakt om te voorspellen welke buurten meer kans hebben op hogere criminaliteitscijfers, op basis van gegevens over burgers. Of welke burgers eerder fraude plegen met overheidsprogramma’s. Niet op basis van feiten, maar op basis van het gebrek aan diverse perspectieven in het team dat met de gegevens werkt.

Wat gebeurt er met je data?
Als we gegevens gebruiken die door mensen zijn geproduceerd, hebben we ook de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat privacygevoelige gegevens op de juiste manier en met toestemming verwerkt worden. Mensen moeten weten welke gegevens ze produceren via hun apparaten, voorkeuren en acties. Ze moeten ook weten hoe deze gegevens gebruikt gaan worden en waarvoor ze het inruilen.
Zo is het handig om te weten dat een app van bijvoorbeeld een supermarkt je winkelgewoonten analyseert zodat je kortingen kan krijgen op de producten die je het meest koopt. Maar daar hoort ook bij dat je wellicht beïnvloed zult worden om vaker geld uit te geven in die winkel. Als je dit weet, kan je zelf veel beter beslissen of je hiermee akkoord gaat. Als je niet begrijpt hoe de app van de supermarkt werkt, worden je gegevens soms niet in jouw belang gebruikt.

Toegankelijkheid creëren
Het verhogen van het datageletterdheidsniveau van onze samenleving is een belangrijk instrument om ongelijkheid tegen te gaan. Als we beter begrijpen hoe data onze samenleving beïnvloedt met betrekking tot budgetten, goederen en diensten, beleid en onze dagelijkse gewoonten, dan blijft de kracht van data niet beperkt tot een kleine groep specialisten. In plaats daarvan wordt het iets dat open en toegankelijk is, in twijfel kan worden getrokken en kan worden gebruikt om “met elkaar te bouwen” in plaats van dat het “voor jou gebouwd wordt”. En daar hebben we als samenleving uiteindelijk allemaal profijt van.

 

Digitalisering in het regeerakkoord: een stap in de juiste richting, maar nog een hoop werk aan de winkel

Door Bor van Zeeland, lid van de Werkgroep Inhoud Datavakbond

Na 272 dagen formeren werd afgelopen 15 december dan eindelijk het coalitieakkoord gepresenteerd, voor wat kabinet Rutte IV zal worden. Het is voor het eerst dat het onderwerp digitalisering een eigen paragraaf toegewezen kreeg in een regeerakkoord en er is eindelijk een bewindspersoon voor digitalisering.

In het regeerakkoord staan dingen waar we als Datavakbond blij van worden zoals: “De overheid geeft het goede voorbeeld door niet meer data te verzamelen en onderling te delen dan nodig en ontwikkelt regels voor data ethiek in de publieke sector. We geven mensen een eigen ‘online’ identiteit en regie over hun eigen data.”

Desondanks werpt het coalitieakkoord een hoop vragen op en blijven een aantal belangrijke vraagstukken op het gebied van data en digitalisering onbeantwoord.

In maart van vorig jaar heeft de Datavakbond voor de verkiezingen een politieke datavergelijker opgesteld door te kijken naar de verschillende partijprogramma’s. Op basis daarvan vonden we een aantal standpunten waar de meeste partijen het wel over eens waren zoals: het verhogen van het budget van de AP, ervoor zorgen dat gebruikers meer controle krijgen over hun persoonsgegevens en het vergroten van het toezicht op algoritmes.

Maar er waren ook nog een aantal onderwerpen waar partijen het oneens over elkaar waren: Moeten we meer of minder data verzamelen van verdachten? Moeten inlichtingendiensten meer of minder bevoegdheden krijgen? En moeten we technologische innovatie juist omarmen of kritisch benaderen?

Burgerrechten online en de Autoriteit Persoonsgegevens

Een van de belangrijkste punten uit het regeerakkoord is de erkenning van fundamentele burgerrechten online. Een van de manieren waarop de regering dit wil doen is door te investeren in een sterke positie van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) en door de samenwerking en samenhang tussen de diverse digitale toezichthouders te versterken.

Uit de Politieke Datavergelijker bleek dat de meeste partijen het nodig vinden dat de AP meer middelen zou moeten krijgen. Desalniettemin krijgt de AP in het regeerakkoord bij lange na niet de middelen die nodig zijn om zijn wettelijke taken te vervullen.

Uit onderzoek van KPMG blijkt dat het budget van de AP zou moeten groeien van 25 naar minimaal 66 miljoen euro per jaar om aan de wettelijke taken en de Europese toezichteisen te voldoen. In het regeerakkoord wordt slechts 8 miljoen boven op de huidige 25 miljoen vrijgemaakt voor de AP vanaf 2025. Dit bedrag is bij lange na niet genoeg om de groei in achterstand bij de AP te kunnen stoppen, laat staan te dichten. Een sterke positie van de AP lijkt in werkelijkheid nog ver uit het zicht.

Dit aanhoudende gebrek aan middelen voor de AP zorgt ervoor dat de privacy van burgers veel sneller in het geding kan komen. De AP kan onderzoeken naar overtredingen van de wet en datalekken niet goed uitvoeren, waardoor sancties uitblijven en bedrijven te vaak ongestraft de wet kunnen overtreden.

Daarnaast zal dit aanhoudende gebrek ervoor zorgen dat de AP niet goed kan samenwerken met andere Europese privacytoezichthouders. De AP kan namelijk nog steeds niet kan meewerken aan grensoverschrijdende zaken waar meerdere Europese privacytoezichthouders bij betrokken zijn. In het coalitieakkoord wordt gesteld dat het kabinet het voortouw wil nemen binnen de EU en de samenwerking tussen lidstaten op het gebied van digitalisering wil versterken. Als onderdeel hiervan zou de regering het budget van de AP moeten verhogen, zodat deze effectief internationaal kan samenwerken.

 

De Algoritmetoezichthouder

In onze politieke datavergelijker hadden we vastgesteld dat het zeer waarschijnlijk zou zijn dat er meer toezicht zal komen op het gebruik van algoritmes. Het was een onderwerp dat relatief veel aandacht kreeg in de campagne wegens de toeslagenaffaire. De nieuwe coalitie zal dan ook het toezicht op algoritmes vergroten door het aanstellen van een algoritmetoezichthouder. Deze toezichthouder zal algoritmes toetsen op discriminatie, willekeur en transparantie. Het zal wettelijk verankerd worden dat algoritmes die de overheid en andere entiteiten gebruiken hierop getoetst worden. Maar moet de toezichthouder niet verder kijken dan alleen discriminatie, willekeur en transparantie?

De Tijdelijke Commissie Uitvoeringsorganisaties heeft vorig jaar gekeken naar waar het mis gaat met het gebruik van algoritmes in uitvoeringsorganisaties. Op basis daarvan valt op dat het met algoritmes voornamelijk mis gaat in uitzonderingsgevallen. Deze uitzonderingen bevinden zich vaak onder de meest kwetsbare groepen in onze samenleving, die vaak de weg naar de overheid niet zo goed kennen. Wij vragen ons af hoe deze kennis meegenomen zal worden in het toetsen van algoritmes.

De algoritmetoezichthouder zal vallen onder de Autoriteit Persoonsgegevens en de overheid zal jaarlijks 3,6 miljoen euro extra uittrekken voor deze extra functie van de AP. Is dit wel genoeg voor de AP om een extra taak op zich te nemen? En heeft de AP wel de nodige kennis in huis om algoritmes op een goede manier te kunnen toetsen? Er is namelijk nog veel onduidelijkheid over het gebruik van algoritmes door de overheid. Zo hebben overheidsinstanties zelf vaak een slecht beeld van wat voor algoritmes er worden gebruikt en een algoritmeregister, zoals de gemeente Amsterdam heeft, ontbreekt nog in de plannen.

Controle over je eigen data

De meeste partijen beaamden in hun verkiezingsprogramma’s dat gebruikers meer controle zouden moeten krijgen over hun persoonsgegevens. In het regeerakkoord neemt de overheid deze taak op zichzelf en stelt het doel om burgers regie te geven over hun eigen data. Echter dient de overheid voorzichtig te zijn met hoe het mensen de regie geeft. Mensen zelf de regie geven kan namelijk ook averechtse gevolgen hebben. Een voorbeeld hiervan is het persoonsgebonden budget in de zorg. Het idee hiervan was dat gehandicapten, ouderen en langdurig zieken hun eigen zorg zouden kunnen inkopen, om hen zo de regie te geven. Het systeem hiervoor bleek echter te complex waardoor het zeer lastig was voor deze groep kwetsbare mensen om zorg te regelen. Mensen hadden niet het gevoel dat ze de regie hadden, maar voelden zich vooral aan hun lot overgelaten.

Gaat de coalitie een adequate datastrategie opstellen om dergelijke problemen met eigen regie te voorkomen?

Een van de manieren waarop de overheid burgers regie over hun eigen data wil geven is door het creëren van een online identiteit voor burgers. dergelijk idee voelt niet heel ver weg meer, vooral nu de meesten van ons al gewend zijn aan de CoronaCheck app. Een eigen online identiteit kan leiden tot een stuk meer overzicht en controle, omdat we minder gebruikersnamen en wachtwoorden hoeven te onthouden en omdat er veel meer op een plek te vinden zal zijn. Ook is het hiermee makkelijker om diensten aan elkaar te koppelen. Echter moeten we voorzichtig zijn met een dergelijke online identiteit, omdat het een grote dreiging zou kunnen zijn voor onze privacy en vrijheid. Niet alleen kan het de mate van controle vanuit de overheid vergroten, maar ook voor commerciële partijen is een dergelijke online identiteit waardevol. Het is dus belangrijk dat we een discussie voeren over in welke mate we een dergelijk systeem willen overlaten aan de markt, en over hoe we goed toezicht kunnen houden op een dergelijk systeem om misbruik te voorkomen.

Innovatie: Kritisch benaderen of omarmen?

Een vraag die openbleef in de politieke datavergelijker was of we kritisch of juist open moesten zijn naar technologische innovatie toe. In het regeerakkoord wordt veelal positief gesproken over technologische ontwikkelingen en de kansen die deze technologie kan bieden. Maar er wordt er wordt vooral naar gekeken als iets wat overgelaten dient te worden aan de markt. Er wordt gesproken over het verzilveren van digitale kansen, het versterken van concurrentie en het beschermen van kapitaal. Ook vinden wij dat er nog te veel focus ligt op publiek-private samenwerking, waarbij marktpartijen te veel invloed krijgen in de visie en uitvoering.

Vooral in een tijd als deze waarin onze communicatie noodgedwongen op afstand moet plaatsvinden, zou het voor burgers mogelijk moeten zijn om van diensten gebruik te kunnen maken waar het algemene belang in plaats van het commerciële belang voorop staat. Leerlingen in alle lagen van het onderwijs worden nog steeds gedwongen om gebruik te maken van Teams, Zoom en de onveilige software van Proctorio om hun onderwijs te kunnen volgen. De overheid zou digitalisering en technologische innovatie moeten aanpakken als kans om nieuwe en revolutionaire publieke diensten op te zetten om zo privacy, transparantie en toegankelijkheid te waarborgen.

De toegankelijke overheid

Vooral in de nasleep van de toeslagenaffaire is het belangrijk dat de overheid als instelling toegankelijk blijft. Daarom zijn wij blij om te zien dat de overheid er zich voor in zet dat zij toegankelijk blijft via niet-digitale wegen. Ook is het belangrijk dat burgers die minder vaardig zijn in het gebruik van digitale middelen beschikking kunnen krijgen over de kennis die nodig is om de overheid via de digitale weg te bereiken. Omdat deze kennis zo essentieel is, vinden wij dat er voor burgers altijd een punt in de buurt moet zijn, zoals een bibliotheek waar ze voor deze kennis terechtkunnen. Zonder dat daar een winstoogmerk achter zit. Een publiek-private strategie is niet voldoende.

Justitie en Veiligheid

Op het gebied van justitie en veiligheid bleven in de datavergelijker twee vragen open. 1) Moet er meer of juist minder data van verdachten worden verzameld en gedeeld? 2) Moeten de inlichtingendiensten meer of minder bevoegdheden krijgen?

In het regeerakkoord stelt de coalitie dat de overheid niet meer data verzamelt en onderling deelt dan nodig is. Tegelijkertijd wordt bij veiligheid en justitie juist gewerkt aan het aanpassen van wetgeving op het gebied van gegevensuitwisseling en opsporing om de aanpak van criminaliteit effectiever te maken. Ook wil de coalitie dat de positie van inlichtingendiensten wordt versterkt. Het lijkt erop dat de coalitie in de afweging tussen privacy en veiligheid meer neigt naar veiligheid. Een onderwerp dat ontbreekt in het coalitieakkoord is encryptie. Vorig jaar was er enige ophef hierover, omdat Minister Grapperhaus bezig was met een plan om de end-to-end encryptie van chatplatformen te verzwakken. Er werd toen besloten dat het aan het volgende kabinet (Rutte IV) was om een keuze hierover te maken. Vreemd genoeg komt het onderwerp niet voor in het huidige regeerakkoord, terwijl in het regeringsakkoord van Rutte III duidelijk werd benadrukt dat er niet getoornd zou worden aan encryptie.

De Staatssecretaris

Een ander onderwerp wat niet is benoemd, maar er wel is gekomen is een staatssecretaris voor Digitalisering. Alexandra van Huffelen heeft de post toegewezen gekregen in het nieuwe kabinet. Zij heeft geen eerdere ervaring met overheids-ICT, maar staat wel bekend als een goede bestuurder met een open blik. (Om haar te feliciteren met haar functie heeft het bestuur van de Datavakbond haar een kaart opgestuurd.) Ondanks dat het een grote stap in de goede richting is dat er een staatssecretaris voor Digitale Zaken komt, tonen het coalitieakkoord en het takenpakket van de Staatssecretaris dat een Minister of Ministerie van Digitale zaken noodzakelijk is voor een holistische benadering van de vraagstukken en problemen rondom digitalisering, privacy en data.

Het huidige takenpakket van de staatssecretaris legt de focus te veel bij beheerstaken. Hierdoor komen belangrijke vraagstukken over digitalisering en privacy vaak terecht bij andere Ministeries. Neem bijvoorbeeld het opbreken van Big Tech of het feit dat justitie meer inzet op veiligheid dan op privacy.

Dit is niet een analyse die alleen de Datavakbond maakt. Ook de WRR adviseerde de overheid dat er gewerkt moet worden aan een visie op hoe wij onze digitale leefwereld willen inrichten. Digitalisering is nou eenmaal een onderwerp dat rijkt tot in alle hoeken van onze overheid en samenleving. We zijn benieuwd hoe de staatssecretaris om zal gaan met de vraagstukken en problemen op dit vlak.

Deel je bovenstaande analyse of wil je er juist op reageren? Stuur een mailtje naar Inhoud@datavakbond.nl

Verslag ledenvergadering Datavakbond 2021

Op Donderdag 30 september vond in de avond de eerste ALV van de Datavakbond sinds lange tijd plaats. De opkomst was bescheiden, maar het was goed om elkaar weer eens fysiek te zijn. En natuurlijk moest er een nieuw bestuur worden gekozen. Verslag door Tijs Sikma.

Vanaf acht uur druppelde eerst de bestuursleden en daarna andere leden het zaaltje binnen. Mensen maakten kennis, praatten over de vereniging en wat een gek jaar we achter de rug hadden. Ondertussen zochten en vonden twee bestuursleden een oplossing voor een missende HDMI-kabel voor de beamer.

Rond half negen werd de vergadering geopend en de agenda goedgekeurd. Daarna gaf Daan Gerla – Penningmeester en lid van het eerste uur – een korte introductie over de ontstaansgeschiedenis van de Datavakbond. Over de oprichting drie jaar geleden, hoe dit internationaal nieuws geweest en de persoonlijke drijfveer om als internetgebruiker niet ‘zoals Charlie Chaplin in de film Modern Times’ verpletterd te raken in de machinerie van Big Tech.

Hierna volgde een kort voorstelrondje en een opsomming van de voorgaande bestuurswissels. Afgelopen jaar waren verschillende bestuursleden afgetreden. Ook had corona en persoonlijke omstandigheden van verschillende bestuursleden (waaronder het krijgen van kinderen) geleid tot een wat lastiger bestuursjaar. Desalniettemin waren er toch enkele mooie projecten van de grond gekomen, die kort werden toegelicht.

Zo ligt er een proof of concept klaar van ‘Your Digital Foodprint’. Dit is een website die je ‘data voetafdruk’ visualiseert. Oftewel; hoeveel van je persoonsgegeven een specifieke website van je verzamelt.

Ook had de werkgroep inhoud met succes het project Data in Den Haag afgerond. De werkgroep had voorafgaand aan de Tweede Kamer Verkiezingen van 2021 de verkiezingsprogramma’s van 16 politieke partijen doorgespit en in kaart gebracht welke standpunten ze hadden op verschillende thema’s omtrent datagebruik en privacy.

Daarna gaf penningmeester Daan Gerla een overzicht van de inkomsten en uitgaven. In eerste instantie stond de bankrekening nog onder de naam van een oud-bestuurslid, maar deze was nu onder de naam van de Datavakbond geplaatst. Een van de aanwezige leden vroeg nog naar de keuze voor de ABN AMRO als gekozen bank. De penningmeester gaf aan dat deze bank volgens de consumentenbond als een van de beste banken scoorde op privacy.

De stemming
Vervolgens vond er een uitleg van de stemming op de bestuurskandidaten plaats, waarna de verschillende kandidaten zich presenteerden. Daarna werd er gestemd over de grootte van het bestuur, met volgens de opties drie, vijf of zeven. Een meerderheid stemde voor een bestuur van zeven personen. Vervolgens vond de stemming zelf plaats. Daan had nog een lopende termijn als penningmeester, maar daarnaast kon men stemmen op vijf kandidaten, te weten: Rogier Huurmans, Laury Buijs, Tijs Sikma, Den Walterfang en Carel Jan van den Wildenberg. De kandidaten stelden zich eerst nogmaals voor, waarna de aanwezige leden vragen aan hen konden stellen. Door een lid werd onder andere gevraagd hoe de kandidaten dachten dat de Datavakbond er over een jaar uit zou zien. Antwoorden op deze vragen waren onder andere ‘een stabiele financiering’, ‘meer actieve leden’ en ‘meer samenwerking met gelijkgestemde organisaties’.

Vervolgens konden de aanwezigen, en ook niet-aanwezigen middels het lid dat ze hadden gemachtigd, met briefjes stemmen of ze een kandidaat wel of niet in het nieuwe bestuur wilden hebben. Deze briefjes werden verzameld door de ter plekke benoemde kiescommissie. Bij alle kandidaten had een meerderheid voor hun benoeming gestemd, en zo kon het nieuwe bestuur worden aangesteld. Als je als lezer goed hebt opgelet, zul je echter merken dat het bestuur nu uit 6 en niet uit 7 bestuursleden bestaat. Binnenkort komt er daarom een vacature voor een zevende plek. De bestuursleden zullen onderling nog overleggen over de precieze verdeling van de functies ‘voorzitter’, ‘secretaris’, ‘penningmeester’ en overige functies.

De uitslag van de stemming

Hierna werden twee niet-bestuursleden benoemd tot een kascommissie, die meteen de inkomsten en uitgaven controleerde. Na een paar korte vragen werd het financiële jaarverslag goedgekeurd.

Ruimte voor discussie en nieuwe ideeën
De formele vergadering was hierna ten einde, waarna een informele discussie startte over de toekomst van de Datavakbond. Daan Gerla vertelde over het plan om gezamenlijk op een middag met leden, bier en pizza middels de website van ‘Your Digital Footprint’ een aantal privacy-verklaringen onder de loep te nemen. Tijs Sikma wilde binnenkort met de werkgroep Inhoud het huidige manifest weer eens onder de loep te nemen, om te kijken welke punten nog actueel waren en of nieuwe punten nodig zijn.

Laury Buijs stelde voor om verschillende werkgroepen weer meer te activeren. Hierover bestonden verschillende ideeën; bijvoorbeeld een werkgroep die weer de internationale banden van de Datavakbond kan aanhalen, een werkgroep die in kaart brengt hoe politieke partijen de afgelopen jaren hebben gestemd ten aanzien van belangrijke data-kwesties, een werkgroep die digitale tools om je privacy te beschermen in kaart brengt, een werkgroep voorlichting en een werkgroep die middels de rechten van de AVG acties organiseert om druk te zetten. Lijkt een van deze werkgroepen je wel wat, of heb je andere ideeën? Stuur een mailtje naar info@datavakbond.nl.

Een aantal vragen
Een aantal aanwezige leden hadden nog vragen over de interne organisatie van de Datavakbond. Laury vertelde dat er door het interim-bestuur al wel een aantal professionaliseringsslagen waren gedaan, met onder andere vaste vergaderdagen, en dat er al was gebrainstormd over verdere plannen.

Ook was er de vraag wanneer de volgende ALV zou plaatsvinden. Volgens de statuten moet deze uiterlijk juni 2022 worden gepland. Het idee is om hier weer meer een informelere ledenbijeenkomst omheen te plannen, zodat leden elkaar weer eens fysiek kunnen ontmoeten.

Laury gaf hierna nog een toelichting op de rol van de Datavakbond als vakbond, waaronder bijvorrbeeld taken vallen zoals het informeren bij vragen, het signaleren van bijvoorbeeld privacy-inbreuken die leden tegen komen en het vertegenwoordigen van de leden. Vanuit de aanwezige leden kwam de opmerking dat het belangrijk is om je als organisatie je precieze niche te vinden. Het nieuwe bestuur gaat daar binnenkort verder over in beraad.

Tot slot werd er nog een groepsfoto genomen en kon de borrel worden geopend. Ben er de volgende keer ook bij! We hadden veel te veel drank en hapjes over.

Zet het in je agenda: ledenvergadering op 30 september!

Op donderdagavond 30 september heeft de Datavakbond zijn eerste ledenvergadering na de pandemie, en tevens de eerste onder de officiële statuten. De bijeenkomst vindt ‘s avonds plaats in De Kronkel in Den Haag, en wordt natuurlijk gecombineerd met een data-netwerkborrel. Op deze pagina lees je de agenda, zie je de bestuurskandidaten en kun je je aanwezigheid doorgeven.
Wil je bijdragen aan de zaalhuur en onze serverkosten, dan kun je een kleine donatie overmaken naar NL15 ABNA 0891 7361 31 tnv Datavakbond. Binnenkort verschijnt er ook een mooie donatieknop op de website.